ตอนทำไม่เคยคิด       สำนึกผิดในทีหลัง
กูจะสรวลให้ดัง               อนิจจังทำตัวเอง

       มาปดว่าเสียใจ        ชีวิตไซร้ไม่ครื้นเครง
ตราอยู่ในบทเพลง             เศร้าใจเองเพราะกรรมพา

       น้ำใจแลไมตรี        ให้ไปทีไม่เห็นค่า
ครานี้กูจะด่า                ไอ้ชาติหมาสมน้ำหน้ามึง

กลอนบทนี้สะท้อนถึงความคิดและความรู้สึกที่มีคุณค่าทางด้านสังคม วัฒนธรรม และวรรณศิลป์หลายด้าน ดังนี้:

คุณค่าทางด้านสังคม

• การตระหนักรู้และการสำนึกผิด: กลอนบทนี้พูดถึงการทำผิดโดยไม่คิดก่อนและการสำนึกผิดในภายหลัง ซึ่งสะท้อนถึงความสำคัญของการคิดก่อนทำและการรับผิดชอบต่อการกระทำของตนเอง นี่เป็นบทเรียนทางสังคมที่สำคัญที่ส่งเสริมให้คนในสังคมมีการตระหนักรู้และรับผิดชอบต่อการกระทำของตนเอง
• การแสดงออกถึงความรู้สึก: กลอนนี้แสดงถึงการแสดงความรู้สึกอย่างตรงไปตรงมา ซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญในสังคมที่เปิดให้คนสามารถแสดงออกถึงความรู้สึกและความคิดเห็นของตนเองได้อย่างอิสระและมีเสรีภาพ

คุณค่าทางด้านวัฒนธรรม

• การใช้ภาษาไทยอย่างงดงาม: กลอนนี้ใช้ภาษาไทยอย่างงดงามและถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ ซึ่งช่วยส่งเสริมการอนุรักษ์และการใช้ภาษาไทยในรูปแบบที่สวยงามและมีศิลปะ
• การสื่อสารแบบวัฒนธรรมไทย: กลอนนี้ใช้รูปแบบการเขียนที่เป็นเอกลักษณ์ของวัฒนธรรมไทย คือการใช้คำคล้องจองและการแบ่งวรรคตอนที่เป็นระเบียบ ซึ่งเป็นการรักษาและสืบสานวัฒนธรรมการเขียนของไทย

คุณค่าทางด้านวรรณศิลป์

• การใช้สำนวนและการเปรียบเปรย: กลอนนี้ใช้สำนวนและการเปรียบเปรยที่ชัดเจน เช่น การใช้คำว่า "ไอ้ชาติหมาสมน้ำหน้ามึง" เพื่อแสดงความรู้สึกที่รุนแรงและตรงไปตรงมา ซึ่งเพิ่มความเข้มข้นและความลึกซึ้งในเนื้อหา
• การใช้โครงสร้างกลอนแบบไทย: กลอนนี้ใช้โครงสร้างกลอนแบบไทยที่มีการแบ่งวรรคและใช้คำคล้องจองอย่างเป็นระเบียบ ซึ่งเป็นการแสดงออกถึงความสามารถในการเขียนกลอนที่มีความงดงามและสละสลวย

<aside> 📌 เนื้อหาการวิเคราะห์วรรณกรรมได้รับความอนุเคราะห์จาก ChatGPT

</aside>

วันนี้ข้าพเจ้าตื่นมาด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัว เพราะเมื่อคืนดันไปเห็นเพื่อนตัวดีโพสต์ข้อความตัดพ้อถึงเพื่อนฝูงในเชิงที่ว่า ไม่มีเพื่อนคนใดเป็นเพื่อนแท้ ทุกคนเสแสร้งและปัญญาอ่อน และตัวเขาได้ใช้คำพูดที่รุนแรงต่อว่าเพื่อน

ข้าพเจ้าไม่อาจแน่ใจได้ว่าผู้นั้นพาดพิงถึงผู้ใด แต่ข้าพเจ้าแน่ใจเลยว่าคำพูดเหล่านั้นมันเสียดแทงและทำร้ายจิตใจของเพื่อนอย่างข้าพเจ้าเป็นอย่างมาก เช่นนั้น ข้าพเจ้ารู้สึกโกรธแค้น จึงได้ร่ายกลอนบทนี้ขึ้นมาเพื่อบรรเทาความทุกข์ทมภายในใจ

และข้าพเจ้าหวังว่าในอนาคต ผู้ที่ได้อ่านบทกลอนนี้ทั้งเกี่ยวข้องมักคุ้นกับข้าพเจ้าหรือไม่ก็ตาม เขาจะได้ข้อคิดและนำมันไปปรับใช้กับชีวิตเพื่อให้เกิดประโยชน์ที่ดีต่อตัวของเขาเอง

• 2024 06 21